| تبليغات | X |
... قبل از پاسخ به پرسش شما می خواهم نکته ای را مورد تأکید قرار دهم؛ و آن اینکه جنبش چپ دانشجویی ــ اگر نه بصورت مستقیم و برپایه ی تعلق طبقاتی افراد و نقش و جایگاه آنها در سازمان تولید ــ یک جنبش طبقاتی است، و اشتباه فاحشی مرتکب شده ایم اگر آن را در زمره ی مقولات آکادمیک قرار داده و با ابزار و محک مفاهیمی چون « اصالت سیاست » و نظرورزی های رمانتیک به تجزیه و تحلیل آن بپردازیم ...
[ این مطلب را در سایت اشتراک بخوانید ]
زنانگی در انگشتانم فرو می رود و باران
ماهتاب از دستان ِ تو جاری می شوم / تفنگ
به دوش ام می گیرد و
نگاه که در آرشیو ِ ذهنم کاشته ای
مرا مرور می کند
ملتهب بر سنگفرش ِ واژه ها ــ دشنه ها، سنگ ها،
سنگرها در گلویم سرود، سپیده، صبح می شوم
لب خندت را فندکی
که از جیبم بیرون می آید
و یک انقلابی سیگارش را روشن می کند
حنجره را بامداد شده ام
مداد شده ام
و نوشته ام :
دست هایت کاش
کاشکی
و مین ها ذهنم را کاشته اند مرور کرده بودم
که زن و گلوله
همرزم ِ یورتمه ی باران و سنگ
تا از هرچه تهی بودم سنگری می سازم
و در پنجره آفتاب می شود
آب می شود
پرومته تو را به انسان هدیه ای می بخشد،
و یک انقلابی سیگارش را روشن می کند.
سیامک امین - قرنی آقایی
۹ شهریور ۸۸
در جریان تحولات اخیر مباحثاتی چند پیرامون مقوله ی اعتصاب عمومی صورت گرفته است. اخیراً رفیق پوریا راجی مجدداً این بحث را پیش کشیده است، و این بهانه ای شد تا چند کلمه ای پیرامون این مقوله بنویسم. رفیق پوریا راجی در نوشته ای با عنوان " اعتصاب عمومی سرخ و دوراهی جنبش سبز" به موضوع رویدادهای اخیر می پردازد و پس از تحلیل پاره ای از اجزای جنبش سبز، سعی در ارائه ی راهکاری رادیکال در قبال این جنبش دارد. وی در نهایت همچون بسیاری دیگر اعتصاب عمومی را "راهگشا" می داند. در نوشته ی حاضر سعی می کنم ابتدا زمینه های تحلیلی این نگرش را بشکافم و سپس به موضوع اعتصاب عمومی و بحث های پیرامون آن بپردازم...
[ این نوشته را هم چنین می توانید اینجا نیز بخوانید ]
