علیه سبیل

خیابان دروغ استفراغ ام می کند صورت یک دختر

بر گرده ام تازیانه

                          هزار تازیانه از چشمان تابلویی بی هویت

خیابان دروغ بر گرده ام می نشینم

کاش به هیچ جمله ی شرطی ختم نمی شود

                                                                اگر می توانیم

دختر از پاهای بسته استفراغ می شود

و خیابان

بر سبیل خود افتخار می کند به می گویم

به می اندیشم پس هستم ــ

                                  هستی ــ

هست ما را با امواج رادیویی به ضیافت بمب هیدروژنی برده اید

می برید بازی ی بازگشت به حافظه ی تاریخی ی صرفاً کتبی را

                                                                                         اگر

سبیل ــ

چشمان یک دختر توافق می شود با صورت یک تابلو

فرضاً عادلانه

که آگهی ی تبلیغاتی خواب می رود یک بوسه

یا خواب می بینید بر گرده ام

                                          اما

بدبختانه

ما از شما استقبال می کنیم،

خیابان های احمق سبیل !

قطعاً مشخصات خود را در فرم های دسته جمعی مرقوم بفرمائید

تا اعدام تان کنیم !